بودند جز « ادريس » عليه السلام كه خياط بود . « 1 » در اين روايت به كار توليدى و كشاورزى ترغيب شده است و شايد حصر در اين روايت ( كه محبوبترين كارها را كشاورزى معرفى مىكند ) « حصر اضافى » باشد ( يعنى نسبت به كارهايى كه براى معاش و كسب ماديات انجام مىشود كشاورزى محبوبتر است نه مطلق اعمال ) ، يا به جهت آنست كه احتياجات اوليه‌ى انسان از حيث غذا و لباس ، با كشاورزى بدست مىآيد ، و آشكار است كه مواد اوليه‌ى كارهاى صنعتى نيز بيشتر از كشاورزى تأمين مىشود ، ولى تجارت چنان كه معلوم است كار توليدى نيست . 30 - امام صادق عليه السلام نقل فرموده‌اند كه : « محمد بن منكدر » مىگفت گمان نمىكردم على بن الحسين « زين العابدين » عليهما السلام فرزندى بزرگوارتر از خود بر جاى گذارد ، تا آنكه فرزندش محمد بن على ( امام باقر عليه السلام ) را ديدم . و مىخواستم او را موعظه نمايم او مرا موعظه نمود . يارانش گفتند : به چيز ترا موعظه نمود ؟ گفت : در ساعت گرمى به برخى از نواحى مدينه مىرفتم ، ابو جعفر محمد بن على عليهما السلام با من روبرو شد ، و او مردى تنومند و سنگين بود ، و بر دو غلام سياه يا به دو نفر از موالى تكيه كرده بود ( در راه رفتن به او كمك مىكردند ) با خود گفتم سبحان اللّه ، بزرگى از برزگان قريش در چنين ساعتى و با چنين حالتى به طلب دنيا ( امور مادّى ) مىرود ، بايد او را موعظه نمايم !

--> ( 1 ) - وسائل ج 12 ص 25 به نقل از « تهذيب » .